Over Diversiteit

Posted by on May 8, 2017

Dit artikel werd geschreven door ondervoorzitter Dries De Maesschalck. Meningen geuit in dit stuk zijn strikt persoonlijk en reflecteren niet noodzakelijk de visie van onze vereniging.

De campagne voor de rectorverkiezingen draait aan onze Alma Mater ondertussen volop, en dat brengt een aantal interessante punten aan het licht. Volgens Luc Sels is onze universiteit “te wit en te blank” en geen afspiegeling van de samenleving, en in het programma van Rik Torfs zoeken naar het woord “diversiteit” levert een slordige 70 hits op -hoewel ongeveer de helft hiervan te maken heeft met diversiteit van onderzoeksdomeinen, e.d.-. Diversiteit lijkt één van de meer belangrijke punten van beide kandidaten te zijn, hoewel ze het er volledig over eens lijken: we hebben meer diversiteit nodig aan de universiteit. Helaas falen beide kandidaten om duidelijk te maken waarom dit voor de universiteit zo belangrijk is, en hebben geen van beiden echt een visie op hoe die diversiteit dan bereikt zou moeten worden. Ook geven beide kandidaten weinig informatie over wat ze juist verstaan onder diversiteit, wanneer vinden we dat onze studentenpopulatie voldoende divers is?

Diversiteit wordt al jaren verdedigd omdat er zogezegd vele voordelen zouden zijn als westerse studenten meer zouden omgaan met studenten met een andere culturele achtergrond, andere gewoontes en gebruiken, die andere ervaringen gehad hebben, en andere prioriteiten in het leven hebben. De kritiek van Luc Sels dat de universiteit geen afspiegeling is van onze diverse samenleving lijkt mij eerder vreemd. Hij lijkt daarmee te zeggen dat dat wel het geval zou moeten zijn, met andere woorden, hij wil dat jongeren met een andere culturele achtergrond, andere gewoontes en gebruiken, die andere ervaringen gehad hebben, en andere prioriteiten in het leven hebben, in dezelfde mate dezelfde keuzes zouden maken als westerse jongeren. Als dat het geval zou zijn lijkt het mij onwaarschijnlijk dat de universiteit daardoor veel diverser zal worden (welke kleur ze ook mogen hebben), en zou ik zelfs durven stellen dat die jongeren eerder goed geïntegreerd zijn.

Dat beide kandidaten geen visie hebben op hoe die diversiteit bereikt moet worden lijkt mij eerder geruststellend. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld werkt men om diversiteit te bereiken aan universiteiten met een systeem waarbij men voorkeur geeft aan studenten met een andere achtergrond om toegelaten te worden tot de universiteit. Ik hoop dat ze deze eenvoudige methode niet als een optie zien, recent onderzoek toont namelijk aan dat de schade veroorzaakt door het ‘verkeerd matchen’ van studenten door ze toe te laten aan, of aan te zuigen naar, de universiteit enkel en alleen omwille van hun ras groter is dan de voordelen die men uit de verkregen diversiteit kan halen [1]. Men gaat er dan ook nog eens van uit dat diversiteit er enkel komt door personen van verschillende rassen bij elkaar te zetten, alsof iedereen van een bepaald ras min of meer hetzelfde is en dat we daardoor maar wat moeten mixen.

Helaas lijkt niemand, met behulp van empirische vaststellingen, enig bewijs te geven van de voordelen van diversiteit, of wordt er zelfs maar naar gevraagd. Met andere woorden, iedereen gaat er maar vanuit dat het wel zo is. Men zou nochtans denken dat als die voordelen van diversiteit die men claimt ook waar zijn alle voorstanders van diversiteit, waaronder onze twee kandidaat-rectoren, ondertussen stonden te schermen met een hoop wetenschappelijke papers waaruit blijkt dat die voordelen er ook werkelijk zijn. Gezien dat niet het geval is, is de auteur dan maar zelf op zoek gegaan naar wetenschappelijke studies over dit onderwerp, en dat leek niet zo eenvoudig. Er blijkt namelijk dat er niet zo geweldig veel onderzoek naar gedaan is in de eerste plaats. Het weinige onderzoek dat gedaan is, is niet in staat om de vele voordelen van diversiteit te bevestigen [2]of om veel effecten van diversiteit te vinden [3]. Hoewel er wel consensus lijkt te zijn dat “affermative action” om diversiteit te bereiken schade kan toebrengen.

Ik heb niets tegen diversiteit aan een universiteit, of eender welk instituut (of zelfs de samenleving in het algemeen) maar het lijkt mij niet opportuun om diversiteit actief na te streven. Als zoiets spontaan tot stand komt dienen we dat niet tegen te werken, maar met het actief na te streven zouden we ons in de eigen voet kunnen schieten. Overigens is de universiteit een instelling voor wetenschappelijk onderzoek, het zou jammer zijn moest er tijd en geld gaan naar het nastreven van een politiek correcte toestand van de studentenpopulatie dat anders aan wetenschappelijk onderzoek was besteed (of bepaalde onderwijsrichtingen die nu niet voldoende geld hebben om te kunnen blijven verder bestaan).

[1] Peter Arcidiacono, Esteban M. Aucejo, and Ken Spenner, “What Happens After Enrollment? An Analysis of the Time Path of Racial Differences in GPA and Major Choice,” June 2, 2011, http://public.econ.duke.edu/~psarcidi/grades_4.0.pdf.

[2] Arcidiacono, P., & Vigdor, J. (2009). Does the river spill over? Estimating the economic returns to attending a racially diverse college. Economic Inquiry, 48(3), 537–557.

[3] Serge Herzog, “Diversity and Educational Benefits: Moving Beyond Self-Reported Questionnaire Data,” Education Working Paper Archive, University of Arkansas, Department of Education Reform, November 19, 2007, abstract, http://www.uark.edu/ua/der/EWPA/Research/Achievement/1799.html.